E xusto enfraquecer pero ter
ansias,
estar sen as mans e andar cos
cotovelos,
sen pernas e tentar subir aos
montes,
sen aire e respirar sequera
versos.
Non quedes co teu corpo así,
contigo,
sen guerra xa, centrándote no
escuro
dun soño que apodrece e vai
fedendo
porque te fai un morto e come
o mundo.
Paciencia, mariñeiro, e rabia e pulo,
senón perdido estás... Toma
tabaco.
Fuma. Descansa. Agüenta.
Colle forzas.
Levántate outra vez. ¡Ao mar
o barco!
( Lázaro mariñeiro )
