Bernardino Graña. Profecía do mar (1966). Lázaro mariñeiro.

E xusto enfraquecer pero ter ansias,

estar sen as mans e andar cos cotovelos,

sen pernas e tentar subir aos montes,

sen aire e respirar sequera versos.

Non quedes co teu corpo así, contigo,

sen guerra xa, centrándote no escuro

dun soño que apodrece e vai fedendo

porque te fai un morto e come o mundo.

Paciencia, mariñeiro, e rabia e pulo,

senón perdido estás... Toma tabaco.

Fuma. Descansa. Agüenta. Colle forzas.

Levántate outra vez. ¡Ao mar o barco!

( Lázaro mariñeiro )

 

Bernardino Graña. Profecía do mar (1966). O gato da tasca mariñeira.

Beben viño coñac

berran discuten contan chistes mascan

un pouco de xamón tal vez chourizo

o gato ulisca cheira mira agarda

vai á cociña vense ao mostrador quixera

un anaquiño de boa carne un chisco

de tenrura algún queixo unha migalla.

Aquí non hai vagadas nin roncallos

non se ven os cabezos nin as praias

o taberneiro bule saúda cobra sirve fala

cambea mil pesetas chama á muller á berros

e contesta ao teléfono ás chamadas

e os homes berran moito cheos de ira

e rin e danse a man e nada pasa.

            

( O gato da tasca mariñeira)

Bernardino Graña. Profecía do mar (1966). Materia.

¡Ah, tremede e pregade ladaíñas,
e vixiade a materia acogotada,
os que tedes un corpo e non brincades,
os da lata da vida sen abrila!
 
Ide á sombra ou á cama con coidado.
Velarán policías e soldados.
Mais fuxide, homes bos, fuxide areas,
se se esperta esa lava que non dorme.

 

(Materia)