Mostrando entradas con la etiqueta costureira. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta costureira. Mostrar todas las entradas

Castelao. Os dous de sempre. Rañolas fuxe dos moinantes que o tiñan engaiolado

No camiño retorto dunha romería de tres días aparecen a Xorda, Barrote e Rañolas, compoñendo unha familia ben axeitada da pena trebor o corazón dos romeiros.

Costureira

Muller que fai ou arranxa pezas de roupa. (diccionario RAG)

Útiles e ferramentas:
Dedal, fío, tixeiras, máquina de coser.

(por Daniel S G)

Rosalía de Castro. Cantares Gallegos (1863). Poema 5.



Costureiriña
comprimenteira,
sacha no campo,
malla na eira,
lava no río,
vai apañar
toxiños secos
antre o pinar.
(...)
Costureiriña
do carballal,
colle unha agulla,
colle un dedal;
cose os buratos de ese teu cós,
que andar rachada
non manda Dios.