Mostrando entradas con la etiqueta Os eidos. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Os eidos. Mostrar todas las entradas

Uxío Novoneyra. Os eidos (1955).



Moreda das morodellas!
Nogueiras freixos da Barxa!
A Boca do Couto! As Augas
i a Devesa da Rogueira!

Baixando terra fragosa
dende a Fontiña da Rosa
hastr’o muíño das edras
peta a auga nas pedras
foza nas portas un touro
tecen as mozas na tea
un monte lonxe fumea
e vai muñando o boi louro...
 
( Moreda das morodellas! )
[ Tecedora ]

 

Uxío Novoneyra. Os eidos (1955).



-Fiandeiriña delgada
sempre metida a fiar
sempre a fiar e a soñas
para logo non ser nada.

-Para logo non ser nada
eso inda está por ver
e pois cas frebas do liño
ó torcelas de camiño
algo se ha de prender.

-Algo se ha de prender
i afé que tiñas razón
que eu estábache mirando
sin deñar que encantenón
íbame indo namorando.

 ( Fiandeiriña delgada )

Uxío Novoneyra. Os eidos (1955).



Fiandeira namorada
que fías detralo lume
cos ollos postos nas chamas
roxiñas brancas i azules.

Fiandeiriña que fías
nas noites do longo inverno
as liñas máis delgadiñas
co fío do pensamento.

Cai a neve quedo fóra
riba dos teitos calada
mentres ti fías e soñas
nunha cousiña lonxana...

( Fiandeira namorada )

Uxío Novoneyra. Os eidos (1955).



Pastora que pásala vida
no monte soliña!
Pastora que fías e cantas
ca roca á illarga!
Pastora que cantas e fías
lá branca merina!
Pastora que fías e cantas
á tardiña baixa!
Pastora que cantas e fías
á alta seriña!

 (Pastora que pásala vida)