Manuel María. Terra Cha (1954). Sementeira.

Na agra a luz é lene e apardada.
Vai a ser a terra sementada.
Andan unhos homes a botar a anada.
Outros, cos bois, fan a sucada.
A terra déixase abrir, muda e calada.
Os sucos son xeometría namorada:
homes e bois non saben nada...
¡As labandeiras na terra traballada
andan por entremedias da xugada!

( Sementeira)

 [labrego]