Uxío Novoneyra. Os eidos (1955).

Moreda das morodellas!

Nogueiras freixos da Barxa!

A Boca do Couto! As Augas

i a Devesa da Rogueira!

Baixando terra fragosa

dende a Fontiña da Rosa

hastr’o muíño das edras

peta a auga nas pedras

foza nas portas un touro

tecen as mozas na tea

un monte lonxe fumea

e vai muñando o boi louro...

 

( Moreda das morodellas! )

[ Tecedora ]

 

Uxío Novoneyra. Os eidos II (1974).

Pacen as ovellas na restrella

i as cabras nas cembras.

Na pena

o pastor i o can en rodela.

Baixa a viceira pola calella

tropicando nas pedras

depinicando na edra.

-Xebriña xebra xebra xebra xebra!

 (Pacen as ovellas na restrella)

Uxío Novoneyra. Os eidos (1955).

-Fiandeiriña delgada

sempre metida a fiar

sempre a fiar e a soñas

para logo non ser nada.

-Para logo non ser nada

eso inda está por ver

e pois cas frebas do liño

ó torcelas de camiño

algo se ha de prender.

-Algo se ha de prender

i afé que tiñas razón

que eu estábache mirando

sin deñar que encantenón

íbame indo namorando.

 ( Fiandeiriña delgada )

Uxío Novoneyra. Os eidos (1955).

Fiandeira namorada

que fías detralo lume

cos ollos postos nas chamas

roxiñas brancas i azules.

Fiandeiriña que fías

nas noites do longo inverno

as liñas máis delgadiñas

co fío do pensamento.

Cai a neve quedo fóra

riba dos teitos calada

mentres ti fías e soñas

nunha cousiña lonxana...

( Fiandeira namorada )

Uxío Novoneyra. Os eidos (1955).

Pastora que pásala vida

no monte soliña!

Pastora que fías e cantas

ca roca á illarga!

Pastora que cantas e fías

lá branca merina!

Pastora que fías e cantas

á tardiña baixa!

Pastora que cantas e fías

á alta seriña!

 (Pastora que pásala vida)